"Τώρα η εγγραφή γίνεται... παιχνίδι" flash game
Το powerpoint από την παρουσίαση του παιχνιδιού.
Το video της παρουσίασης όπου υπάρχει και η λύση του παιχνιδιού.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα games. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα games. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
4.10.11
Point 'n Click experiments...
"Τώρα η εγγραφή γίνεται... παιχνίδι" flash game
Το powerpoint από την παρουσίαση του παιχνιδιού.
Το video της παρουσίασης όπου υπάρχει και η λύση του παιχνιδιού.
18.2.11
Παιχνιδιάρικη διάθεση...
Τι σας έχω, τι σας έχω; Μπελάδες προφανώς! :)
Αυτή την περιόδο έχω φάει ένα κόλλημα με το flash και φτιάχνω παιχνιδάκια! Το συγκεκριμένο είναι εξαιρετικά αφιερωμένο στη Βιργινία που με κόλλησε με ένα συγκεκριμένο ρημαδοπαίχνιδο στο facebook...
Τι θέλω λοιπόν από σας; Να το παίξετε και να αφήσετε κανένα σχολιάκι... Σκοπεύω έτσι κι αλλιώς να βελτιώσω το γραφικό και να αυξήσω την ποικιλία, οπότε προτείνετε ελεύθερα!
Το παιχνίδι είναι εδώ!
Αυτή την περιόδο έχω φάει ένα κόλλημα με το flash και φτιάχνω παιχνιδάκια! Το συγκεκριμένο είναι εξαιρετικά αφιερωμένο στη Βιργινία που με κόλλησε με ένα συγκεκριμένο ρημαδοπαίχνιδο στο facebook...
Τι θέλω λοιπόν από σας; Να το παίξετε και να αφήσετε κανένα σχολιάκι... Σκοπεύω έτσι κι αλλιώς να βελτιώσω το γραφικό και να αυξήσω την ποικιλία, οπότε προτείνετε ελεύθερα!
Το παιχνίδι είναι εδώ!
17.9.10
Ας μετρήσουμε μέχρι το 20...
Υποσχέθηκα ότι σύντομα θα έχω έτοιμο το 3ο επίπεδο για το "Απλά άλλο ένα παιχνίδι γρίφων ;-)"...
Επειδή όμως δεν τα πάω καλά με τα deadlines κι επειδή οι συνήθεις ύποπτοι - beta testers με κοίταξαν πολύ απειλητικά, λέω να σας δώσω τώρα ένα μικρό bonus επίπεδο, για να κερδίσω λίγο χρόνο!
Τέλος η αλφαβήτα! Πάμε να μάθουμε να μετράμε τώρα!
Ας μετρήσουμε λοιπόν μέχρι το 20!
-------------------
Η κεντρική σελίδα του παιχνιδιού
Το forum του παιχνιδιού
Επειδή όμως δεν τα πάω καλά με τα deadlines κι επειδή οι συνήθεις ύποπτοι - beta testers με κοίταξαν πολύ απειλητικά, λέω να σας δώσω τώρα ένα μικρό bonus επίπεδο, για να κερδίσω λίγο χρόνο!
Τέλος η αλφαβήτα! Πάμε να μάθουμε να μετράμε τώρα!
Ας μετρήσουμε λοιπόν μέχρι το 20!
-------------------
Η κεντρική σελίδα του παιχνιδιού
Το forum του παιχνιδιού
25.11.08
12.3.08
Me and my band!
Να ένα εύκολο post!
Έτσι, για να μη λέτε ότι δε γράφω τίποτε στο blog μου!
Είναι ένα παιχνιδάκι που μου έστειλε η Χιονάτη!
Kανόνες:
1. Μπαίνεις στη wikipedia.
2. Αναζητάς την επιλογή “random article” (πάνω αριστερά). Πατάς μια φορά. Το λήμμα που θα βγει είναι το όνομα της μπάντας σου.
3. Πατάς άλλη μια φορά το “random article”. Το λήμμα που θα βγει είναι ο τίτλος του άλμπουμ της μπάντας σου.
4. Πατάς “random article” άλλες έντεκα φορές. Τα λήμματα που θα βγουν είναι το track list του άλμπουμ.
5. Καλείς άλλους πέντε να κάνουν το ίδιο.
Ορίστε λοιπόν τα αποτελέσματα μου!
Περιμένω τα νέα cds των ARTemeis, xamenos, Μαρία, Sweet and bitter και elgalla!
Έτσι, για να μη λέτε ότι δε γράφω τίποτε στο blog μου!
Είναι ένα παιχνιδάκι που μου έστειλε η Χιονάτη!
Kανόνες:
1. Μπαίνεις στη wikipedia.
2. Αναζητάς την επιλογή “random article” (πάνω αριστερά). Πατάς μια φορά. Το λήμμα που θα βγει είναι το όνομα της μπάντας σου.
3. Πατάς άλλη μια φορά το “random article”. Το λήμμα που θα βγει είναι ο τίτλος του άλμπουμ της μπάντας σου.
4. Πατάς “random article” άλλες έντεκα φορές. Τα λήμματα που θα βγουν είναι το track list του άλμπουμ.
5. Καλείς άλλους πέντε να κάνουν το ίδιο.
Ορίστε λοιπόν τα αποτελέσματα μου!
Περιμένω τα νέα cds των ARTemeis, xamenos, Μαρία, Sweet and bitter και elgalla!
13.5.07
29 (ανόητες) ερωτήσεις και 29 (ανούσιες) απαντήσεις
Ρε Χαμένε... Μου τη δίνουν αυτού του είδους οι ερωτήσεις. Και ποτέ δε μπορώ να απαντήσω σοβαρά... Anyway, εγώ απάντησα. Τι συμπέρασμα θα βγάλετε δεν ξέρω! ;-)
1) Η απόλυτη ευτυχία για σας είναι;
Η ευτυχία είναι αυτό που περιμένουμε να ρθει...
2) Τι σας κάνει να σηκώνεστε το πρωί;
Το ξυπνητήρι μου!
3) Η τελευταία φορά που ξεσπάσατε σε γέλια;
Χτες το βράδυ βλέποντας eurovision με παρέα! Αλλά μιλάμε για πολύ γέλιο!
4) Το βασικό γνώρισμα του χαρακτήρα σας είναι;
Δεν είμαι σίγουρη ποιο είναι πιο βασικό... Το ότι είμαι γκρινιάρα ή το ότι είμαι περίεργη; Διάλεξε και πάρε!
5) Το βασικό ελάττωμά σας;
Αν θεωρείται ελάττωμα, είμαι υπερβολικά περίεργη! Θέλω να τα ξέρω όλα (κι όχι γιατί έιμαι κουτσομπόλα! ;-))!
6) Σε ποια λάθη δείχνετε τη μεγαλύτερη επιείκεια;
Στα δικά μου! :-Ρ
7) Με ποια ιστορική προσωπικότητα ταυτίζεστε περισσότερο;
Δεν το έχω σκεφτεί...
8 ) Ποιοι είναι οι ήρωές σας σήμερα;
Ο Superman, o Spiderman, o Batman... lol
9) Το αγαπημένο σας ταξίδι;
Eurotrip: Βενετία-Βαρκελώνη-Βερολίνο με τις κολλητές μου...
10) Οι αγαπημένοι σας συγγραφείς;
Πολλοί και διάφοροι... Ενδεικτικά: Χόρχε Λουίς Μπόρχες, Τομ Ρόμπινς, Ουμπέρτο Έκο, Μίκα Βάλταρι...
11) Ποια αρετή προτιμάτε σε έναν άντρα;
Να έχει χιούμορ.
12) … και σε μια γυναίκα;
Ομοίως.
13) Ο αγαπημένος σας συνθέτης;
Θάνος Μικρούτσικος.
14) Το τραγούδι που σφυρίζετε κάνοντας ντους;
Ευτυχώς για τους γείτονες ούτε σφυρίζω ούτε τραγουδάω στο μπάνιο!
15) Το βιβλίο που σας σημάδεψε;
Ένα που μου πέταξαν στο κεφάλι! Μου άφησε καρούμπαλο!
(μου τη δίνουν αυτές οι ερωτήσεις!)
16) Η ταινία που σας σημάδεψε;
Το Godgila! Τραυματική εμπειρία! ;-)
(είπαμε, αρνούμαι να απαντήσω σοβαρά σε τέτοιες ερωτήσεις)
17) Ο αγαπημένος σας ζωγράφος;
Νταλί
18) Το αγαπημένο σας χρώμα;
Μαύρο. Φυσικά!
19) Ποια θεωρείτε ως τη μεγαλύτερη επιτυχία σας;
Ποιά να πρωτοαναφέρω! lol
20) Το αγαπημένο σας ποτό;
Η μπύρα. Μαύρη κατά προτίμηση...
21) Για ποιο πράγμα μετανιώνετε περισσότερο;
Δε μετανιώνω ποτέ (σχεδόν) γι αυτά που έκανα... Μόνο γι αυτά που δεν τόλμησα να κάνω.
22) Τι απεχθάνεστε περισσότερο απ’ όλα;
Αυτού του είδους τις ερωτήσεις!
23) Όταν δεν γράφετε, ποια είναι η αγαπημένη σας ασχολία;
Να διαβάζω (αυτά που έγραψα!)
24) Ο μεγαλύτερος φόβος σας;
Φοβάμαι το... φόβο! Εγώ κι ο Χάρυ Πότερ!
25) Σε ποια περίπτωση επιλέγετε να πείτε ψέματα;
Σε πολλές! ;-)
26) Ποιο είναι το μότο σας;
Τα τελευταία λόγια είναι γι αυτούς που δεν είπαν αρκετά όσο ζούσαν
(αν και κατά καιρούς υπάρχουν διάφορα άλλα που με εκφράζουν)
27) Πώς θα επιθυμούσατε να πεθάνετε;
Γρήγορα κι ανώδυνα!
28) Εάν συνέβαινε να συναντήσετε τον Θεό, τι θα θέλατε να σας πει;
Δηλώνω άθεη οπότε θα είχα ένα μικρό προβληματάκι...
29) Σε ποια πνευματική κατάσταση βρίσκεστε αυτόν τον καιρό;
Αυτή τη στιγμή το πνεύμα μου λείπει σε διακοπές...
____
Με τη σειρά μου θα ήθελα να ταλαιπωρήσω τη γειτόνισσα severin, την μικρή κοκκινοσκουφίτσα-nakupenda και τον φίλτατο jangel!
1) Η απόλυτη ευτυχία για σας είναι;
Η ευτυχία είναι αυτό που περιμένουμε να ρθει...
2) Τι σας κάνει να σηκώνεστε το πρωί;
Το ξυπνητήρι μου!
3) Η τελευταία φορά που ξεσπάσατε σε γέλια;
Χτες το βράδυ βλέποντας eurovision με παρέα! Αλλά μιλάμε για πολύ γέλιο!
4) Το βασικό γνώρισμα του χαρακτήρα σας είναι;
Δεν είμαι σίγουρη ποιο είναι πιο βασικό... Το ότι είμαι γκρινιάρα ή το ότι είμαι περίεργη; Διάλεξε και πάρε!
5) Το βασικό ελάττωμά σας;
Αν θεωρείται ελάττωμα, είμαι υπερβολικά περίεργη! Θέλω να τα ξέρω όλα (κι όχι γιατί έιμαι κουτσομπόλα! ;-))!
6) Σε ποια λάθη δείχνετε τη μεγαλύτερη επιείκεια;
Στα δικά μου! :-Ρ
7) Με ποια ιστορική προσωπικότητα ταυτίζεστε περισσότερο;
Δεν το έχω σκεφτεί...
8 ) Ποιοι είναι οι ήρωές σας σήμερα;
Ο Superman, o Spiderman, o Batman... lol
9) Το αγαπημένο σας ταξίδι;
Eurotrip: Βενετία-Βαρκελώνη-Βερολίνο με τις κολλητές μου...
10) Οι αγαπημένοι σας συγγραφείς;
Πολλοί και διάφοροι... Ενδεικτικά: Χόρχε Λουίς Μπόρχες, Τομ Ρόμπινς, Ουμπέρτο Έκο, Μίκα Βάλταρι...
11) Ποια αρετή προτιμάτε σε έναν άντρα;
Να έχει χιούμορ.
12) … και σε μια γυναίκα;
Ομοίως.
13) Ο αγαπημένος σας συνθέτης;
Θάνος Μικρούτσικος.
14) Το τραγούδι που σφυρίζετε κάνοντας ντους;
Ευτυχώς για τους γείτονες ούτε σφυρίζω ούτε τραγουδάω στο μπάνιο!
15) Το βιβλίο που σας σημάδεψε;
Ένα που μου πέταξαν στο κεφάλι! Μου άφησε καρούμπαλο!
(μου τη δίνουν αυτές οι ερωτήσεις!)
16) Η ταινία που σας σημάδεψε;
Το Godgila! Τραυματική εμπειρία! ;-)
(είπαμε, αρνούμαι να απαντήσω σοβαρά σε τέτοιες ερωτήσεις)
17) Ο αγαπημένος σας ζωγράφος;
Νταλί
18) Το αγαπημένο σας χρώμα;
Μαύρο. Φυσικά!
19) Ποια θεωρείτε ως τη μεγαλύτερη επιτυχία σας;
Ποιά να πρωτοαναφέρω! lol
20) Το αγαπημένο σας ποτό;
Η μπύρα. Μαύρη κατά προτίμηση...
21) Για ποιο πράγμα μετανιώνετε περισσότερο;
Δε μετανιώνω ποτέ (σχεδόν) γι αυτά που έκανα... Μόνο γι αυτά που δεν τόλμησα να κάνω.
22) Τι απεχθάνεστε περισσότερο απ’ όλα;
Αυτού του είδους τις ερωτήσεις!
23) Όταν δεν γράφετε, ποια είναι η αγαπημένη σας ασχολία;
Να διαβάζω (αυτά που έγραψα!)
24) Ο μεγαλύτερος φόβος σας;
Φοβάμαι το... φόβο! Εγώ κι ο Χάρυ Πότερ!
25) Σε ποια περίπτωση επιλέγετε να πείτε ψέματα;
Σε πολλές! ;-)
26) Ποιο είναι το μότο σας;
Τα τελευταία λόγια είναι γι αυτούς που δεν είπαν αρκετά όσο ζούσαν
(αν και κατά καιρούς υπάρχουν διάφορα άλλα που με εκφράζουν)
27) Πώς θα επιθυμούσατε να πεθάνετε;
Γρήγορα κι ανώδυνα!
28) Εάν συνέβαινε να συναντήσετε τον Θεό, τι θα θέλατε να σας πει;
Δηλώνω άθεη οπότε θα είχα ένα μικρό προβληματάκι...
29) Σε ποια πνευματική κατάσταση βρίσκεστε αυτόν τον καιρό;
Αυτή τη στιγμή το πνεύμα μου λείπει σε διακοπές...
____
Με τη σειρά μου θα ήθελα να ταλαιπωρήσω τη γειτόνισσα severin, την μικρή κοκκινοσκουφίτσα-nakupenda και τον φίλτατο jangel!
16.4.07
Σκέψεις ενός λεπτού...
Αυτό το παιχνιδάκι το είδα στο blog της japanorange... Και σκέφτηκα να το παίξω κι εγώ! Γενικά μου αρέσει να καταγράφω τις σκέψεις μου. Και να τις αναλύω. Και να αναζητώ τη νοητή τους διαδρομή, τους λόγους που με στέλνουν από το ένα μήνυμα στο άλλο...
Α! Τελικά ήταν αγχωτικό! Ναι, έγραψα όσα πέρασαν από το μυαλό μου σε αυτό το λεπτό. Αλλά θα περνούσαν πολύ περισσότερα αν δεν έπρεπε να τα πληκτρολογώ ταυτόχρονα. Και κάποια άλλα πέρασαν από το μυαλό μου ακριβώς επειδή έπαιζα το παιχνίδι...
Θέλετε να πάμε ένα βήμα παρακάτω; Θέλετε να ψάξουμε τον ειρμό αυτής της σκέψης; Την παράλογη λογική της και τα - γνωστά στους φίλους μου - άλματα της; Εγώ θα το κάνω για τον εαυτό μου...
Συνήθως όταν γράφω ακούω μουσική. Και συνήθως με αποσπά. Ακουμπώντας τα δάχτυλα στο πληκτρολόγιο συνειδητοποίησα ότι το τραγούδι έχει τελειώσει από ώρα...
Η κούπα του καφέ είναι απαραίτητο διακοσμητικό του γραφείου μου... Και το πρώτο πράγμα που αναζητώ όταν αρχίζω να γράφω είναι αυτός. Ελέγχω τη στάθμη του για να είμαι σίγουρη ότι δε θα χρειαστεί να διακόψω αυτό που κάνω για να διασχίσω τα 2,5 βήματα που με χωρίζουν από την καφετιέρα. Μέχρι εδώ η σκέψη μου ακολούθησε την κλασσική διαδρομή που κάνει κάθε φορά που βρίσκομαι αντιμέτωπη με το λευκό του notepad. Η αναφορά στον πρωινό φραπέ ήταν αναπόφευκτη καθώς ένιωσα και το στομάχι μου να διαμαρτύρεται. Είχα γράψει όμως αρχικά φραπές... Και δε μου άρεσε και το άλλαξα. Και φυσικά αναρωτήθηκα αν αυτό είναι τίμιο για το παιχνίδι. Και αφού θυμήθηκα το παιχνίδι κοίταξα το ρολόι μου. Και διαπίστωσα ότι ακόμα φοράω ένα δανεικό απαίσιο ρολογάκι... Κι ότι πρέπει επειγόντως να φτιάξω το δικό μου. Το ρολόι μου χάλασε δυο μέρες μετά που έχασα το κινητό μου. Οπότε το μυαλό μου ταξίδεψε σε εκείνη την δυσάρεστη εμπειρία. Και θυμήθηκα ότι είχα υποσχεθεί στον εαυτό μου να αντιγράψω κάπου όλα μου τα τηλέφωνα για να μην τα ξαναχάσω. Και το κινητό το έχασα μετά από ένα πάρτυ... Ακόμη κι αν μου κόστισε το κινητάκι μου είχα περάσει καλά... Και θα ήθελα μια επανάληψη. Και φυσικά θα ήθελα και το τάπερ μου που ξέχασα στο σπίτι του οικοδεσπότη!
Ναι, νομίζω πως η ακολουθία είναι λογική... ;-)
To cd έχει τελειώσει. Να βάλω ξανά να το ακούσω. Και να βάλω επιτέλους να φτιάξω έναν καφέ. Κακή επιλογή να πιω φραπέ το πρωί... Αλήθεια είναι κακό που έσβησα πριν μια λέξη; Χαλάει το παιχνίδι; Πότε θα φτιάξω επιτέλους το ρολόι μου; Και να αντιγράψω και τον τηλεφωνικό μου κατάλογο. Πώς θα ήθελα τώρα ένα πάρτυ. Πού είναι το μπολ μου, οέο;
Α! Τελικά ήταν αγχωτικό! Ναι, έγραψα όσα πέρασαν από το μυαλό μου σε αυτό το λεπτό. Αλλά θα περνούσαν πολύ περισσότερα αν δεν έπρεπε να τα πληκτρολογώ ταυτόχρονα. Και κάποια άλλα πέρασαν από το μυαλό μου ακριβώς επειδή έπαιζα το παιχνίδι...
Θέλετε να πάμε ένα βήμα παρακάτω; Θέλετε να ψάξουμε τον ειρμό αυτής της σκέψης; Την παράλογη λογική της και τα - γνωστά στους φίλους μου - άλματα της; Εγώ θα το κάνω για τον εαυτό μου...
Συνήθως όταν γράφω ακούω μουσική. Και συνήθως με αποσπά. Ακουμπώντας τα δάχτυλα στο πληκτρολόγιο συνειδητοποίησα ότι το τραγούδι έχει τελειώσει από ώρα...
Η κούπα του καφέ είναι απαραίτητο διακοσμητικό του γραφείου μου... Και το πρώτο πράγμα που αναζητώ όταν αρχίζω να γράφω είναι αυτός. Ελέγχω τη στάθμη του για να είμαι σίγουρη ότι δε θα χρειαστεί να διακόψω αυτό που κάνω για να διασχίσω τα 2,5 βήματα που με χωρίζουν από την καφετιέρα. Μέχρι εδώ η σκέψη μου ακολούθησε την κλασσική διαδρομή που κάνει κάθε φορά που βρίσκομαι αντιμέτωπη με το λευκό του notepad. Η αναφορά στον πρωινό φραπέ ήταν αναπόφευκτη καθώς ένιωσα και το στομάχι μου να διαμαρτύρεται. Είχα γράψει όμως αρχικά φραπές... Και δε μου άρεσε και το άλλαξα. Και φυσικά αναρωτήθηκα αν αυτό είναι τίμιο για το παιχνίδι. Και αφού θυμήθηκα το παιχνίδι κοίταξα το ρολόι μου. Και διαπίστωσα ότι ακόμα φοράω ένα δανεικό απαίσιο ρολογάκι... Κι ότι πρέπει επειγόντως να φτιάξω το δικό μου. Το ρολόι μου χάλασε δυο μέρες μετά που έχασα το κινητό μου. Οπότε το μυαλό μου ταξίδεψε σε εκείνη την δυσάρεστη εμπειρία. Και θυμήθηκα ότι είχα υποσχεθεί στον εαυτό μου να αντιγράψω κάπου όλα μου τα τηλέφωνα για να μην τα ξαναχάσω. Και το κινητό το έχασα μετά από ένα πάρτυ... Ακόμη κι αν μου κόστισε το κινητάκι μου είχα περάσει καλά... Και θα ήθελα μια επανάληψη. Και φυσικά θα ήθελα και το τάπερ μου που ξέχασα στο σπίτι του οικοδεσπότη!
Ναι, νομίζω πως η ακολουθία είναι λογική... ;-)
20.3.07
Παίζοντας και πάλι με τις λέξεις...
Η japanorange με κάλεσε κι αυτή να παίξουμε το παιχνιδάκι με τις λέξεις... Και μου έδωσε τις λέξεις φτερά, παιδί, κερασιές, χρυσόψαρο και πύλη για να παίξω. Κι εγώ σαν παιδί ξεχάστηκα στο λούνα παρκ που δημιούργησα στο χαρτί (για την ακρίβεια στο notepad του υπολογιστή μου) και αράδιασα 1000 και βάλε λέξεις... Και τώρα αναρωτιέμαι αν θα καθήσετε να τις διαβάσετε.
Κι αφού χρησιμοποίησα και τις πέντε λέξεις στην πρώτη παράγραφο, σας προ(σ)καλώ να παίξουμε ένα άλλο παιχνιδάκι! Διαβάστε την πρώτη παράγραφο και γράψτε τη δική σας συνέχεια!!!
_________
To παιδί στεκόταν εκεί. Ακίνητο μπροστά στην πύλη του ερειπωμένου λούνα παρκ. Στο δεξί του χέρι κρατούσε μια πλαστική σακούλα με ένα νεκρό χρυσόψαρο. Ήταν το δώρο που είχε κερδίσει πριν δυο βδομάδες στο παιχνίδι με τους κρίκους. Εδώ. Σε αυτό το λούνα παρκ που τώρα έμοιαζε εγκαταλελειμμένο. Σαν να είχαν περάσει μήνες και χρόνια. Κι όμως. Είχαν απλά περάσει δυο βδομάδες. Δυο μόνο βδομάδες από τη στιγμή που είδε τον άγγελο. Δεν ήταν μόνο τα φτερά ο λόγος που τον αναγνώρισε. Ολόκληρος έλαμπε με ένα αλλόκοτο φως που έμοιαζε να βγαίνει από μέσα του. Από τα γαλάζια - τόσο μα τόσο ανοιχτά γαλάζια - μάτια του. Από τα κόκκινα χείλη του που θύμιζαν ανθισμένες κερασιές.
...
Δεν είχαν μιλήσει. Κι όμως το παιδί είχε ακούσει τη φωνή του αγγέλου μέσα στο κεφάλι του.
"Αυτό το ψαράκι είναι μαγικό" είχε πει η φωνή του αγγέλου. "Μπορεί να πραγματοποιήσει τρεις ευχές σου. Χρησιμοποίησε τις δυο πρώτες για σένα μα χάρισε του την τρίτη. Δώσε του την ελευθερία του".
Το παιδί δεν είχε δώσει σημασία σ' αυτά τα λόγια παρασυρμένο από τη γιορτινή ατμόσφαρα του μικρού λούνα παρκ. Είχε ξοδέψει το υπόλοιπο χαρτζιλίκι του στο καρουζέλ, στο σπίτι του τρόμου κι είχε αγοράζει κι ένα ξυλάκι μαλλί της γριάς, λευκό κι αφράτο σαν σύννεφο! Κι είχε γυρίσει στο σπίτι χαρούμενο και κουβαλώντας το πλαστικό σακουλάκι με το χρυσόψαρο.
Όταν ξάπλωσε στο κρεβάτι θυμήθηκε τον άγγελο και τα παράξενα λόγια. "Λες;", σκέφτηκε και πήρε στα χέρια του το μπολ όπου είχε προσωρινά τοποθετήσει το ψαράκι. "Για να δούμε τι μπορείς να κάνεις" μουρμούρισε και κρατώντας με τα δυο του χέρια το μπολ είπε: "Θέλω όλα τα παιχνίδια που έχει το παιχνιδάδικο στη γωνία! Θέλω τις σβούρες, τα στρατιωτάκια, τα χρωματιστά αυτοκινητάκια, ακόμα κι εκείνο το κόκκινο γυαλιστερό ποδήλατο με το κουδουνάκι!".
Το ψαράκι ανοιγόκλεισε τρεις φορές το στόμα του, με το απορημένο βλέμμα που έχουν όλα τα χρυσόψαρα και κούνησε την μακριά χρυσοκόκκινη ουρά του. Τίποτε δεν έγινε.
"Είσαι ένα χαζό χρυσόψαρο και τίποτε άλλο! Εγώ φταίω που σε τάισα κιόλας! Και σε έβαλα στο μπολ μου!" είπε εκνευρισμένο το παιδί, παράτησε το ψάρι κι έπεσε απογοητευμένο στο κρεβάτι του. Στον ύπνο του είδε παιχνίδια. Πολλά παιχνίδια. Κούκλες κι επιτραπέζια, αρκουδάκια, αυτοκινητάκια ποδήλατα και μουσικά κουτιά. Και τα παιχνίδια όλο και πλήθαιναν. Και κάλυπταν το πάτωμα κι ανέβαιναν όλο και πιο ψηλά. Έφτασαν στο κρεβάτι κι άρχισαν να το πνίγουν. Το παιδί ξύπνησε τρομαγμένο. Για μια στιγμή δε μπορούσε να καταλάβει που βρισκόταν. Το δωμάτιο του ήταν γεμάτο με παιχνίδια! Όλα τα παιχνίδια του συνοικιακού παιχνιδάδικου ήταν εκεί! Η ευχή του είχε πραγματοποιηθεί! Έκανε χώρο ανάμεσα στα παιχνίδια κι έψαξε το μπολ με το χρυσόψαρο. Ήταν ακόμα εκεί, ανοιγοκλείνοντας το στόμα του και κουνώντας τα πτερύγια του. Το παιδί τάισε το ψαράκι και το έβαλε σε ένα ψηλό ράφι της βιβλιοθήκης. Και μετά άρχισε να παίζει! Με ποιο παιχνίδι όμως να πρωτοπαίξει; Τι απίστευτη χαρά! Είχε όλα τα παιχνίδια που είχε ποτέ ονειρευτεί κι ακόμα περισσότερα! Είχε μάλιστα και παιχνίδια για κορίτσια, κούκλες, καροτσάκια, κουζινικά! Αυτά θα τα χάριζε στη Μυρτώ, στην καλύτερη του φίλη!
Το παιδί ήταν πολύ χαρούμενο. Και για μέρες έπαιζε με τα παιχνίδια του κι ούτε στιγμή δεν ξέχναγε να ταΐζει το μικρό χρυσόψαρο. Ο καιρός όμως περνούσε και το παιδί είχε αρχίσει πια να βαριέται τα παιχνίδια. Τώρα μάλιστα ήταν της μόδας κάτι καινούριες σοκολάτες που είχε φέρει το ψιλικατζίδικο της γειτονιάς. Κάτι σοκολάτες μικρές, σε χρωματιστό χαρτί που κάθε μία είχε κι ένα αυτοκόλλητο, διαφορετικό κάθε φορά. Το παιδί όμως δεν είχε αρκετά χρήματα για να αγοράσει πάνω από μία σοκολάτα τη βδομάδα. Και του έλειπαν τόσα αυτοκόλλητα...
"Για να δούμε αν μπορείς να το κάνεις κι αυτό" είπε το παιδί και ξαναπήρε στα χέρια του τη γυάλα με το χρυσόψαρο! "Θέλω όλες τις σοκολάτες που έχει το ψιλικατζίδικο!" Το χρυσόψαρο δεν αντέδρασε αλλά το παιδί είχε πια μάθει. Έπεσε γρήγορα γρήγορα στο κρεβάτι! Και το πρωί ξύπνησε σε μια θάλασσα από σοκολάτες! Άρχισε να τις ξετυλίγει από τα χρωματιστά τους περιτυλίγματα και να τις τρώει λαίμαργα. Μάζεψε και τα χαρτάκια σε μια στοίβα! Τα διπλά θα τα έδινε ίσως στη Μυρτώ! Ή μάλλον τα διπλά θα τα αντάλλαζε με τον Κώστα... Τα τριπλά θα έδινε στη Μυρτώ. Αλλά ακόμα και τα τριπλά ήταν πολλά!
Το επόμενο βράδυ το παιδί είδε στον ύπνο του τον άγγελο. "Το ψαράκι πραγματοποίησε τις δυο ευχές σου. Είναι σειρά σου να του χαρίσεις την ελευθερία του" του υπενθύμισε και χάθηκε. Το παιδί ξύπνησε προβληματισμένο. "Να το αφήσω; Μα, μπορεί να κάνει τόσο πολλά πράγματα... Κι η μόδα με τα αυτοκόλλητα τελείωσε. Θα μπορούσα τώρα να του ζητήσω κάτι πιο μεγάλο! Χρήματα ίσως! Ναι! Πολλά πολλά χρήματα! Κι εξάλλου δε θα το κάνω μόνο γα μένα... Θα δώσω και στο μπαμπά και τη μαμά μου. Θα δώσω και στη Μυρτώ λίγα! Και σε όποιον μου ζητάει" σκεφτόταν το παιδί. Κι όλη τη μέρα προσπαθούσε να αποφασίσει τι να κάνει...
Το βράδυ είχε πια πάρει την απόφαση του. Έπιασε τη γυάλα με τα δυο του χέρια και είπε δυνατά "Θέλω όλα τα λεφτά που έχει η τράπεζα απέναντι από το σχολείο!". Το ψαράκι ανοιγόκλεισε το στόμα του και πάλι. Και του παιδιού του φάνηκε ότι ήταν στενοχωρημένο. Αλλά μπα, ιδέα του θα ήταν. Τα χρυσόψαρα δε στεναχωριούνται. Κι εξάλλου με την ευχή του αυτή θα έκανε κάτι καλό!
Το πρωί το δωμάτιο ήταν γεμάτο δεσμίδες χαρτονομίσματα. Και σακιά με κέρματα! Το παιδί άρχισε να χοροπηδάει από τη χαρά του! Φώναξε και τη μαμά του για να χαρεί μαζί του. Αλλά η γυναίκα, μπαίνοντας στο δωμάτιο, σάστισε. Ήδη είχε προσέξει ότι το παιδί είχε πολλά καινούρια παιχνίδια. Και πολύ περισσότερες σοκολάτες από ότι του επέτρεπε το χαρτζιλίκι του, αλλά και όλα αυτά τα λεφτά; Τρομαγμένη άρχισε να ρωτάει που βρέθηκαν όλα αυτά. Και να φωνάζει ότι πρέπει να τα επιστρέψουν αμέσως. Μάταια προσπαθούσε το παιδί να της εξηγήσει. Κι όταν πήγε να της δείξει το μαγικό ψαράκι το βρήκε νεκρό μέσα στη γυάλα...
Τότε το παιδί συνειδητοποίησε ότι η απληστία του είχε σκοτώσει το μαγικό ψαράκι κι έμεινε να κλαίει. Ο πατέρας, που είχε μπει κι αυτός στο δωμάτιο, ρωτούσε με τη σειρά του πως βρέθηκαν όλα αυτά τα χρήματα εκεί μέσα. Το παιδί όμως δε μπορούσε να απαντήσει. Έβαλε το ψαράκι σε μια σακουλίτσα κι άρχισε να τρέχει. Έφτασε μπροστά στο λούνα παρκ και το βρήκε ερειπωμένο. Πουθενά ο πάγκος με τους κρίκους. Πουθενά το καροτσάκι με το μαλλί της γριάς. Το σπίτι του τρόμου και το καρουζέλ ακίνητα, εγκαταλελειμμένα... Τότε έπεσε στα γόνατα κι άρχισε να κλαίει... "Δε θέλω πια τα παιχνίδια... Ούτε τις σοκολάτες και τα λεφτά... Θα 'θελα μόνο το ψαράκι να ζει και πάλι... Άγγελε... Που είσαι;" Μέχρι που λιποθύμησε.
Το παιδί άνοιξε τα μάτια του. Τα δάχτυλα του κολλούσαν από τη ζάχαρη. Το ψαράκι έφερνε βόλτες στην πλαστική σακουλίτσα. Το χαρούμενο τραγούδι του καρουζέλ έφτανε στ' αυτιά του. "Τι ωραίο ψαράκι!" έλεγε ο νεαρός με τα γαλάζια μάτια και τα κόκκινα χείλη - σαν άνθη κερασιάς - που είχε σκύψει από πάνω του για να δει τι έπαθε...
Κι αφού χρησιμοποίησα και τις πέντε λέξεις στην πρώτη παράγραφο, σας προ(σ)καλώ να παίξουμε ένα άλλο παιχνιδάκι! Διαβάστε την πρώτη παράγραφο και γράψτε τη δική σας συνέχεια!!!
_________
To παιδί στεκόταν εκεί. Ακίνητο μπροστά στην πύλη του ερειπωμένου λούνα παρκ. Στο δεξί του χέρι κρατούσε μια πλαστική σακούλα με ένα νεκρό χρυσόψαρο. Ήταν το δώρο που είχε κερδίσει πριν δυο βδομάδες στο παιχνίδι με τους κρίκους. Εδώ. Σε αυτό το λούνα παρκ που τώρα έμοιαζε εγκαταλελειμμένο. Σαν να είχαν περάσει μήνες και χρόνια. Κι όμως. Είχαν απλά περάσει δυο βδομάδες. Δυο μόνο βδομάδες από τη στιγμή που είδε τον άγγελο. Δεν ήταν μόνο τα φτερά ο λόγος που τον αναγνώρισε. Ολόκληρος έλαμπε με ένα αλλόκοτο φως που έμοιαζε να βγαίνει από μέσα του. Από τα γαλάζια - τόσο μα τόσο ανοιχτά γαλάζια - μάτια του. Από τα κόκκινα χείλη του που θύμιζαν ανθισμένες κερασιές.
...
Δεν είχαν μιλήσει. Κι όμως το παιδί είχε ακούσει τη φωνή του αγγέλου μέσα στο κεφάλι του.
"Αυτό το ψαράκι είναι μαγικό" είχε πει η φωνή του αγγέλου. "Μπορεί να πραγματοποιήσει τρεις ευχές σου. Χρησιμοποίησε τις δυο πρώτες για σένα μα χάρισε του την τρίτη. Δώσε του την ελευθερία του".
Το παιδί δεν είχε δώσει σημασία σ' αυτά τα λόγια παρασυρμένο από τη γιορτινή ατμόσφαρα του μικρού λούνα παρκ. Είχε ξοδέψει το υπόλοιπο χαρτζιλίκι του στο καρουζέλ, στο σπίτι του τρόμου κι είχε αγοράζει κι ένα ξυλάκι μαλλί της γριάς, λευκό κι αφράτο σαν σύννεφο! Κι είχε γυρίσει στο σπίτι χαρούμενο και κουβαλώντας το πλαστικό σακουλάκι με το χρυσόψαρο.
Όταν ξάπλωσε στο κρεβάτι θυμήθηκε τον άγγελο και τα παράξενα λόγια. "Λες;", σκέφτηκε και πήρε στα χέρια του το μπολ όπου είχε προσωρινά τοποθετήσει το ψαράκι. "Για να δούμε τι μπορείς να κάνεις" μουρμούρισε και κρατώντας με τα δυο του χέρια το μπολ είπε: "Θέλω όλα τα παιχνίδια που έχει το παιχνιδάδικο στη γωνία! Θέλω τις σβούρες, τα στρατιωτάκια, τα χρωματιστά αυτοκινητάκια, ακόμα κι εκείνο το κόκκινο γυαλιστερό ποδήλατο με το κουδουνάκι!".
Το ψαράκι ανοιγόκλεισε τρεις φορές το στόμα του, με το απορημένο βλέμμα που έχουν όλα τα χρυσόψαρα και κούνησε την μακριά χρυσοκόκκινη ουρά του. Τίποτε δεν έγινε.
"Είσαι ένα χαζό χρυσόψαρο και τίποτε άλλο! Εγώ φταίω που σε τάισα κιόλας! Και σε έβαλα στο μπολ μου!" είπε εκνευρισμένο το παιδί, παράτησε το ψάρι κι έπεσε απογοητευμένο στο κρεβάτι του. Στον ύπνο του είδε παιχνίδια. Πολλά παιχνίδια. Κούκλες κι επιτραπέζια, αρκουδάκια, αυτοκινητάκια ποδήλατα και μουσικά κουτιά. Και τα παιχνίδια όλο και πλήθαιναν. Και κάλυπταν το πάτωμα κι ανέβαιναν όλο και πιο ψηλά. Έφτασαν στο κρεβάτι κι άρχισαν να το πνίγουν. Το παιδί ξύπνησε τρομαγμένο. Για μια στιγμή δε μπορούσε να καταλάβει που βρισκόταν. Το δωμάτιο του ήταν γεμάτο με παιχνίδια! Όλα τα παιχνίδια του συνοικιακού παιχνιδάδικου ήταν εκεί! Η ευχή του είχε πραγματοποιηθεί! Έκανε χώρο ανάμεσα στα παιχνίδια κι έψαξε το μπολ με το χρυσόψαρο. Ήταν ακόμα εκεί, ανοιγοκλείνοντας το στόμα του και κουνώντας τα πτερύγια του. Το παιδί τάισε το ψαράκι και το έβαλε σε ένα ψηλό ράφι της βιβλιοθήκης. Και μετά άρχισε να παίζει! Με ποιο παιχνίδι όμως να πρωτοπαίξει; Τι απίστευτη χαρά! Είχε όλα τα παιχνίδια που είχε ποτέ ονειρευτεί κι ακόμα περισσότερα! Είχε μάλιστα και παιχνίδια για κορίτσια, κούκλες, καροτσάκια, κουζινικά! Αυτά θα τα χάριζε στη Μυρτώ, στην καλύτερη του φίλη!
Το παιδί ήταν πολύ χαρούμενο. Και για μέρες έπαιζε με τα παιχνίδια του κι ούτε στιγμή δεν ξέχναγε να ταΐζει το μικρό χρυσόψαρο. Ο καιρός όμως περνούσε και το παιδί είχε αρχίσει πια να βαριέται τα παιχνίδια. Τώρα μάλιστα ήταν της μόδας κάτι καινούριες σοκολάτες που είχε φέρει το ψιλικατζίδικο της γειτονιάς. Κάτι σοκολάτες μικρές, σε χρωματιστό χαρτί που κάθε μία είχε κι ένα αυτοκόλλητο, διαφορετικό κάθε φορά. Το παιδί όμως δεν είχε αρκετά χρήματα για να αγοράσει πάνω από μία σοκολάτα τη βδομάδα. Και του έλειπαν τόσα αυτοκόλλητα...
"Για να δούμε αν μπορείς να το κάνεις κι αυτό" είπε το παιδί και ξαναπήρε στα χέρια του τη γυάλα με το χρυσόψαρο! "Θέλω όλες τις σοκολάτες που έχει το ψιλικατζίδικο!" Το χρυσόψαρο δεν αντέδρασε αλλά το παιδί είχε πια μάθει. Έπεσε γρήγορα γρήγορα στο κρεβάτι! Και το πρωί ξύπνησε σε μια θάλασσα από σοκολάτες! Άρχισε να τις ξετυλίγει από τα χρωματιστά τους περιτυλίγματα και να τις τρώει λαίμαργα. Μάζεψε και τα χαρτάκια σε μια στοίβα! Τα διπλά θα τα έδινε ίσως στη Μυρτώ! Ή μάλλον τα διπλά θα τα αντάλλαζε με τον Κώστα... Τα τριπλά θα έδινε στη Μυρτώ. Αλλά ακόμα και τα τριπλά ήταν πολλά!
Το επόμενο βράδυ το παιδί είδε στον ύπνο του τον άγγελο. "Το ψαράκι πραγματοποίησε τις δυο ευχές σου. Είναι σειρά σου να του χαρίσεις την ελευθερία του" του υπενθύμισε και χάθηκε. Το παιδί ξύπνησε προβληματισμένο. "Να το αφήσω; Μα, μπορεί να κάνει τόσο πολλά πράγματα... Κι η μόδα με τα αυτοκόλλητα τελείωσε. Θα μπορούσα τώρα να του ζητήσω κάτι πιο μεγάλο! Χρήματα ίσως! Ναι! Πολλά πολλά χρήματα! Κι εξάλλου δε θα το κάνω μόνο γα μένα... Θα δώσω και στο μπαμπά και τη μαμά μου. Θα δώσω και στη Μυρτώ λίγα! Και σε όποιον μου ζητάει" σκεφτόταν το παιδί. Κι όλη τη μέρα προσπαθούσε να αποφασίσει τι να κάνει...
Το βράδυ είχε πια πάρει την απόφαση του. Έπιασε τη γυάλα με τα δυο του χέρια και είπε δυνατά "Θέλω όλα τα λεφτά που έχει η τράπεζα απέναντι από το σχολείο!". Το ψαράκι ανοιγόκλεισε το στόμα του και πάλι. Και του παιδιού του φάνηκε ότι ήταν στενοχωρημένο. Αλλά μπα, ιδέα του θα ήταν. Τα χρυσόψαρα δε στεναχωριούνται. Κι εξάλλου με την ευχή του αυτή θα έκανε κάτι καλό!
Το πρωί το δωμάτιο ήταν γεμάτο δεσμίδες χαρτονομίσματα. Και σακιά με κέρματα! Το παιδί άρχισε να χοροπηδάει από τη χαρά του! Φώναξε και τη μαμά του για να χαρεί μαζί του. Αλλά η γυναίκα, μπαίνοντας στο δωμάτιο, σάστισε. Ήδη είχε προσέξει ότι το παιδί είχε πολλά καινούρια παιχνίδια. Και πολύ περισσότερες σοκολάτες από ότι του επέτρεπε το χαρτζιλίκι του, αλλά και όλα αυτά τα λεφτά; Τρομαγμένη άρχισε να ρωτάει που βρέθηκαν όλα αυτά. Και να φωνάζει ότι πρέπει να τα επιστρέψουν αμέσως. Μάταια προσπαθούσε το παιδί να της εξηγήσει. Κι όταν πήγε να της δείξει το μαγικό ψαράκι το βρήκε νεκρό μέσα στη γυάλα...
Τότε το παιδί συνειδητοποίησε ότι η απληστία του είχε σκοτώσει το μαγικό ψαράκι κι έμεινε να κλαίει. Ο πατέρας, που είχε μπει κι αυτός στο δωμάτιο, ρωτούσε με τη σειρά του πως βρέθηκαν όλα αυτά τα χρήματα εκεί μέσα. Το παιδί όμως δε μπορούσε να απαντήσει. Έβαλε το ψαράκι σε μια σακουλίτσα κι άρχισε να τρέχει. Έφτασε μπροστά στο λούνα παρκ και το βρήκε ερειπωμένο. Πουθενά ο πάγκος με τους κρίκους. Πουθενά το καροτσάκι με το μαλλί της γριάς. Το σπίτι του τρόμου και το καρουζέλ ακίνητα, εγκαταλελειμμένα... Τότε έπεσε στα γόνατα κι άρχισε να κλαίει... "Δε θέλω πια τα παιχνίδια... Ούτε τις σοκολάτες και τα λεφτά... Θα 'θελα μόνο το ψαράκι να ζει και πάλι... Άγγελε... Που είσαι;" Μέχρι που λιποθύμησε.
Το παιδί άνοιξε τα μάτια του. Τα δάχτυλα του κολλούσαν από τη ζάχαρη. Το ψαράκι έφερνε βόλτες στην πλαστική σακουλίτσα. Το χαρούμενο τραγούδι του καρουζέλ έφτανε στ' αυτιά του. "Τι ωραίο ψαράκι!" έλεγε ο νεαρός με τα γαλάζια μάτια και τα κόκκινα χείλη - σαν άνθη κερασιάς - που είχε σκύψει από πάνω του για να δει τι έπαθε...
14.3.07
Το παιχνίδι των λέξεων!
Η Ειρήνη - αρχιτεμπέλα - eirini1, μου ζήτησε να γράψω μια ιστορία με τις λέξεις: σοκολάτα, μωβ, μπιλιάρδο, βιβλίο, φεγγάρι, σκύλος και Καλαμάτα!
Ορίστε λοιπόν:
__________
Η Ειρήνη, γνωστή και ως αρχιτεμπέλα, είχε ξαπλώσει στον 500 ευρώ κόκκινο καναπέ της και απολάμβανε την τρίτη της σοκολάτα. Άλλα δυο περιτυλίγματα ήταν παρατημένα πάνω στο τραπέζι του μπιλιάρδου που τελικά είχε αγοράσει και έμενε αχρησιμοποίητο. Δεν είχε καταφέρει βλέπετε ακόμα να πείσει την Αρίστη, γνωστή και ως γκρινιάρα, να παίξουν. Κατά βάθος βέβαια φοβόταν ότι η προηγούμενη θα έσχιζε κατά λάθος και την τσόχα... Ααααχ! Οι φίλοι της από την Καλαμάτα σίγουρα θα εκτιμούσαν περισσότερο αυτό το τραπέζι!
Το ρολόι στον μπορντώ τοίχο, δίπλα στον κρυφό φωτισμό που με τόσο κόπο είχε εγκαταστήσει, έδειχνε τρεις. Πήρε λοιπόν το βιβλίο της και αποσύρθηκε στο μωβ υπνοδωμάτιο της. Το φως του φεγγαριού έλουζε τους τοίχους και την - επίσης μωβ - ντουλάπα. Έκλεισε εκνευρισμένη τα στόρια και χώθηκε κάτω από το πάπλωμα. Από το στοιχειωμένο σπίτι της Αραπάκη ακούστηκε το αλύχτισμα ενός σκύλου. Η Ειρήνη τράβηξε ακόμα πιο ψηλά τα σκεπάσματα και βυθίστηκε επιτέλους στον ύπνο!
Στον ύπνο της θα έβλεπε τρόπους να δολοφονήσει την Αρίστη - την επονομαζόμενη και γκρινιάρα - για την ιστορία που μόλις έγραψε! ;-)
__________
Ρε φιλενάδα, με αυτές τις λέξεις που μου έδωσες τι άλλο περίμενες να γράψω; Εμένα δε μου αρέσει ούτε η σοκολάτα ούτε το μπιλιάρδο! Άσε που δεν έχω και καμία σχέση με Καλαμάτα! Για να μη μιλήσω και για το μωβ! Μια ιστορία με ηρωίδα εσένα ήθελες έτσι κι αλλιώς! Κι εγώ στην έγραψα! ;-)
Με τη σειρά μου λοιπον θα βασανίσω την severin, τον axenbax, τον coffeemaker και τον xameno. Τι θέλω από εσάς; Να γράψετε μια ιστορία με τις λέξεις: καφές, επιτραπέζια, cd, βράδυ, τηλέφωνο κι ένα ζευγάρι παντόφλες!
Υ.Γ. Διαβάστε την ιστορία της Ειρήνης εδώ!
Ορίστε λοιπόν:
__________
Η Ειρήνη, γνωστή και ως αρχιτεμπέλα, είχε ξαπλώσει στον 500 ευρώ κόκκινο καναπέ της και απολάμβανε την τρίτη της σοκολάτα. Άλλα δυο περιτυλίγματα ήταν παρατημένα πάνω στο τραπέζι του μπιλιάρδου που τελικά είχε αγοράσει και έμενε αχρησιμοποίητο. Δεν είχε καταφέρει βλέπετε ακόμα να πείσει την Αρίστη, γνωστή και ως γκρινιάρα, να παίξουν. Κατά βάθος βέβαια φοβόταν ότι η προηγούμενη θα έσχιζε κατά λάθος και την τσόχα... Ααααχ! Οι φίλοι της από την Καλαμάτα σίγουρα θα εκτιμούσαν περισσότερο αυτό το τραπέζι!
Το ρολόι στον μπορντώ τοίχο, δίπλα στον κρυφό φωτισμό που με τόσο κόπο είχε εγκαταστήσει, έδειχνε τρεις. Πήρε λοιπόν το βιβλίο της και αποσύρθηκε στο μωβ υπνοδωμάτιο της. Το φως του φεγγαριού έλουζε τους τοίχους και την - επίσης μωβ - ντουλάπα. Έκλεισε εκνευρισμένη τα στόρια και χώθηκε κάτω από το πάπλωμα. Από το στοιχειωμένο σπίτι της Αραπάκη ακούστηκε το αλύχτισμα ενός σκύλου. Η Ειρήνη τράβηξε ακόμα πιο ψηλά τα σκεπάσματα και βυθίστηκε επιτέλους στον ύπνο!
Στον ύπνο της θα έβλεπε τρόπους να δολοφονήσει την Αρίστη - την επονομαζόμενη και γκρινιάρα - για την ιστορία που μόλις έγραψε! ;-)
__________
Ρε φιλενάδα, με αυτές τις λέξεις που μου έδωσες τι άλλο περίμενες να γράψω; Εμένα δε μου αρέσει ούτε η σοκολάτα ούτε το μπιλιάρδο! Άσε που δεν έχω και καμία σχέση με Καλαμάτα! Για να μη μιλήσω και για το μωβ! Μια ιστορία με ηρωίδα εσένα ήθελες έτσι κι αλλιώς! Κι εγώ στην έγραψα! ;-)
Με τη σειρά μου λοιπον θα βασανίσω την severin, τον axenbax, τον coffeemaker και τον xameno. Τι θέλω από εσάς; Να γράψετε μια ιστορία με τις λέξεις: καφές, επιτραπέζια, cd, βράδυ, τηλέφωνο κι ένα ζευγάρι παντόφλες!
Υ.Γ. Διαβάστε την ιστορία της Ειρήνης εδώ!
21.2.07
Πάρε 5!
Από την πρώτη στιγμή που εντόπισα αυτό το παιχνιδάκι - αλυσίδα περίμενα πως και πως να φτάσει και σε μένα!
Μέχρι που σκεφτόμουν να ζητήσω από κάποιον να... με παίξει κι εμένα!
Και να που έφτασε κι η σειρά μου χάρη στην αγαπητή nakupenda!
Και ξέρετε ποια είναι η πλάκα; Δεν ξέρω τι να γράψω!
Γράφω και σβήνω εδώ και ώρα!
Έχω απαρνηθεί την ανωνυμία του διαδικτύου εδώ και καιρό...
Και ίσως τώρα πληρώνω τις συνέπειες...
(κενό 4 λεπτών με πολύ σβήσιμο)
Αυτό που θέλω τέλος πάντων να πω είναι ότι υπάρχουν κάποια πράγματα που θα ήθελα να γράψω κι είναι ενδιαφέροντα αλλά, λόγω του ότι οι μάσκες έχουν πέσει προ πολλού. αδυνατώ....
Και αυτά που θα μπορούσα να γράψω κι είναι "ακίνδυνα" δεν έχουν ούτε πλάκα ούτε ενδιαφέρον... :-(
Θα κάνω όμως μια προσπάθεια:
(πολύ σβήσιμο, γράψιμο στα παραπάνω...)
(...και στα παρακάτω)
Δε μου αρέσει καθόλου το όνομά μου! Κάνω τα πάντα για να αποφύγω να μαθευτεί το βαφτιστικό μου, ειδικά στις καινούριες μου παρέες, αλλά πάντα θα βρεθεί κάποιος "παλιός" και θα το μαρτυρήσει! Γυρνάω πάντως σχεδόν σε οποιαδήποτε προσφώνηση περιέχει 3+ γράμματα του ονόματος μου: Άρη, Άρις, Αριστέα, Αρίστο, Αρίνα (!) (το τελευταίο το χρωστάω στον φίλτατο hracker και ομολογώ ότι το βρήκα ενδιαφέρον!)
Ήμουν ανέκαθεν βιβλιοφάγος! Με την κυριολεκτική έννοια! Έχω μια φωτογραφία όπου είμαι μωρό, στην περπατούρα, μπροστά στη βιβλιοθήκη των γονιών μου και... τρώω ένα βιβλίο! Άλλα μωρά έτρωγαν χώμα από τις γλάστρες! Εγώ ήμουν πιο... κουλτουριάρα! ;-)
Αν και γενικά δεν παίζω παιχνίδια στον υπολογιστή και ψιλοκοροϊδεύω τους παθιασμένους gamers, μια περίοδο είχα κολλήσει άγρια με το The Sims 2... Είχα καεί τόσο πολύ που ακύρωνα μέχρι και εξόδους για να παίξω.
Τα περισσότερα χαρακτηριστικά μου, από χρώμα ματιών, μαλλιών, ομάδα αίματος μέχρι και τους κολλημένους λοβούς των αυτιών μου, οφείλονται σε υπολειπόμενα γονίδια! Αν και βαριόμουνα τη βιολογία στο σχολείο είχα βρει ιδιαίτερα ενδιαφέρον το μάθημα που εξηγούσε πως γίνεται να έχω γαλάζια μάτια όταν κι οι δυο γονείς μου έχουν καστανά! (μου άρεσαν κι οι ασκήσεις με τα γενεαλογικά δέντρα και τις αιμομιξίες αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία!).
Ξέρω απ' έξω όλο το μεταφρασμένο κι ένα μεγάλο μέρος από το αρχαίο κείμενο της Αντιγόνης!
Κι ένα ακόμη... Που δεν ξέρω αν πρέπει να το γράψω... Αλλά το έχω ήδη πληκτρολογήσει και λέω να το αφήσω... Ας γλυτώσει και κάτι από την λογοκρισία!
Έχω ένα δεύτερο blog, ανώνυμο... Το δημιούργησα τελείως πειραματικά. Για να βοηθήσω έναν φίλο να στήσει το δικό του. Το συνέχισα για στατιστικούς λόγους, για να δω πως μπορώ να αυξήσω τα hits, τους επισκέπτες και τα comments. To διατηρώ γιατί ανέκαθεν μου άρεσε να γράφω. Και σε αυτό μπορούσα να γράφω απολύτως ελεύθερα. Το πείραμα όμως απέτυχε γιατί έχω αρχίσει να παραμελώ το site μου και κατ' επέκτασιν κι αυτό το blog εξαιτίας του. Και κυρίως γιατί δυστυχώς έχω πάλι αρχίσει να αυτολογοκρίνομαι ακόμα και σε εκείνο γιατί όλο και περισσότεροι που με ξέρουν σαν αρίστη ή areir το επισκέπτονται!
Αφού λοιπόν μετά κόπων και βασάνων κατάφερα να συλλέξω 5+1 πραγματάκια που ίσως να μην ξέρατε (και τι σας νοιάζει άλλωστε;) για την πάρτη μου, ήρθε η σειρά μου να καλέσω μερικούς φίλους να παίξουμε!
Τον xameno
Tον drcypher
Tην deadendmind
Tον zlatkogr
Και την maria
Μέχρι που σκεφτόμουν να ζητήσω από κάποιον να... με παίξει κι εμένα!
Και να που έφτασε κι η σειρά μου χάρη στην αγαπητή nakupenda!
Και ξέρετε ποια είναι η πλάκα; Δεν ξέρω τι να γράψω!
Γράφω και σβήνω εδώ και ώρα!
Έχω απαρνηθεί την ανωνυμία του διαδικτύου εδώ και καιρό...
Και ίσως τώρα πληρώνω τις συνέπειες...
(κενό 4 λεπτών με πολύ σβήσιμο)
Αυτό που θέλω τέλος πάντων να πω είναι ότι υπάρχουν κάποια πράγματα που θα ήθελα να γράψω κι είναι ενδιαφέροντα αλλά, λόγω του ότι οι μάσκες έχουν πέσει προ πολλού. αδυνατώ....
Και αυτά που θα μπορούσα να γράψω κι είναι "ακίνδυνα" δεν έχουν ούτε πλάκα ούτε ενδιαφέρον... :-(
Θα κάνω όμως μια προσπάθεια:
(πολύ σβήσιμο, γράψιμο στα παραπάνω...)
(...και στα παρακάτω)
Δε μου αρέσει καθόλου το όνομά μου! Κάνω τα πάντα για να αποφύγω να μαθευτεί το βαφτιστικό μου, ειδικά στις καινούριες μου παρέες, αλλά πάντα θα βρεθεί κάποιος "παλιός" και θα το μαρτυρήσει! Γυρνάω πάντως σχεδόν σε οποιαδήποτε προσφώνηση περιέχει 3+ γράμματα του ονόματος μου: Άρη, Άρις, Αριστέα, Αρίστο, Αρίνα (!) (το τελευταίο το χρωστάω στον φίλτατο hracker και ομολογώ ότι το βρήκα ενδιαφέρον!)
Ήμουν ανέκαθεν βιβλιοφάγος! Με την κυριολεκτική έννοια! Έχω μια φωτογραφία όπου είμαι μωρό, στην περπατούρα, μπροστά στη βιβλιοθήκη των γονιών μου και... τρώω ένα βιβλίο! Άλλα μωρά έτρωγαν χώμα από τις γλάστρες! Εγώ ήμουν πιο... κουλτουριάρα! ;-)
Αν και γενικά δεν παίζω παιχνίδια στον υπολογιστή και ψιλοκοροϊδεύω τους παθιασμένους gamers, μια περίοδο είχα κολλήσει άγρια με το The Sims 2... Είχα καεί τόσο πολύ που ακύρωνα μέχρι και εξόδους για να παίξω.
Τα περισσότερα χαρακτηριστικά μου, από χρώμα ματιών, μαλλιών, ομάδα αίματος μέχρι και τους κολλημένους λοβούς των αυτιών μου, οφείλονται σε υπολειπόμενα γονίδια! Αν και βαριόμουνα τη βιολογία στο σχολείο είχα βρει ιδιαίτερα ενδιαφέρον το μάθημα που εξηγούσε πως γίνεται να έχω γαλάζια μάτια όταν κι οι δυο γονείς μου έχουν καστανά! (μου άρεσαν κι οι ασκήσεις με τα γενεαλογικά δέντρα και τις αιμομιξίες αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία!).
Ξέρω απ' έξω όλο το μεταφρασμένο κι ένα μεγάλο μέρος από το αρχαίο κείμενο της Αντιγόνης!
Κι ένα ακόμη... Που δεν ξέρω αν πρέπει να το γράψω... Αλλά το έχω ήδη πληκτρολογήσει και λέω να το αφήσω... Ας γλυτώσει και κάτι από την λογοκρισία!
Έχω ένα δεύτερο blog, ανώνυμο... Το δημιούργησα τελείως πειραματικά. Για να βοηθήσω έναν φίλο να στήσει το δικό του. Το συνέχισα για στατιστικούς λόγους, για να δω πως μπορώ να αυξήσω τα hits, τους επισκέπτες και τα comments. To διατηρώ γιατί ανέκαθεν μου άρεσε να γράφω. Και σε αυτό μπορούσα να γράφω απολύτως ελεύθερα. Το πείραμα όμως απέτυχε γιατί έχω αρχίσει να παραμελώ το site μου και κατ' επέκτασιν κι αυτό το blog εξαιτίας του. Και κυρίως γιατί δυστυχώς έχω πάλι αρχίσει να αυτολογοκρίνομαι ακόμα και σε εκείνο γιατί όλο και περισσότεροι που με ξέρουν σαν αρίστη ή areir το επισκέπτονται!
Αφού λοιπόν μετά κόπων και βασάνων κατάφερα να συλλέξω 5+1 πραγματάκια που ίσως να μην ξέρατε (και τι σας νοιάζει άλλωστε;) για την πάρτη μου, ήρθε η σειρά μου να καλέσω μερικούς φίλους να παίξουμε!
Τον xameno
Tον drcypher
Tην deadendmind
Tον zlatkogr
Και την maria
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
-
Από την πρώτη στιγμή που εντόπισα αυτό το παιχνιδάκι - αλυσίδα περίμενα πως και πως να φτάσει και σε μένα! Μέχρι που σκεφτόμουν να ζητήσω απ...
-
Μια φορά και έναν καιρό, όχι πολύ παλιά και όχι πολύ μακριά από εδώ, ζούσε ένα αγόρι, που το έλεγαν Σπύρο. Ο Σπύρος ήταν ένα αγόρι σχεδόν ...
-
Σήμερα διάβασα την Ακολουθία της Οξφόρδης και... εκνευρίστηκα! (με την καλή έννοια) Το βιβλίο ανήκει στη λεγόμενη μαθηματική λογοτεχνία α...